Το πρώτο παιχνίδι που έπαιξε ο Χάρης Παυλίδης ως τεχνικός της εθνικής Καναδά στο πόλο Γυναικών δεν έγινε στο Μόντρεαλ, που θα είναι η βάση του σε κάθε περίπτωση. Συνέβη στην Οτάβα, μετά το πρώτο καμπ προετοιμασίας που έκανε με τις διεθνείς πολίστριες. Και δεν διεξήχθη καν μέσα στο κολυμβητήριο.

Το πρόγραμμα λέγεται «On the Podium», που σημαίνει «Στο Βάθρο». Μία επιτροπή υποδέχεται εκπροσώπους όλων των σπορ στον Καναδά- πλην των συλλόγων στο επαγγελματικό χόκεϊ επί πάγου, δηλαδή το NHL και τους Τορόντο Ράπτορς του ΝΒΑ- σε μία παρουσίαση στην οποία αποφασίζεται τι χρήματα θα δοθούν σε κάθε σπορ για την περίοδο. Οι υπεύθυνοι για τα σπορ παρουσιάζουν το πλάνο τους με στόχο τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην προκειμένη περίπτωση, δηλαδή, βάζουν το νερό στο αυλάκι, μια και δημιουργούν προϋποθέσεις για όλη την τετραετία. Ο Παυλίδης και ο βoηθός προπονητής Ντέιβιντ Παραντέλο, μαζί με τον high performance director Τζάστιν Ολιβέιρα, προετοιμάστηκαν για να παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα που ως στόχο έχει «το Τόκιο, αλλά και μετά το Τόκιο», όπως είπε ο Έλληνας τεχνικός. Αυτή η επιτροπή αποφασίζει για τη χρηματοδότηση όλων των αθλητικών προγραμμάτων στον Καναδά, με γνώμονα, ασφαλώς, τη διοργάνωση των πέντε κύκλων. «Μετά προτείνουν στο υπουργείο τι πρέπει να πάρει το κάθε σπορ. Μπορεί να πουν ότι χρειάζεται λιγότερα χρήματα από αυτά που ζητάει, τα ίδια, περισσότερα ή και καθόλου λεφτά, μηδέν», εξήγησε ο Παυλίδης για τη συγκεκριμένη εξαιρετικά σημαντική διαδικασία.

Ο Ολιβέιρα, από τη στιγμή που το πλάνο είχε δουλευτεί στο Μόντρεαλ στο πλαίσιο του πρώτου καμπ προετοιμασίας του Έλληνα τεχνικού με την εθνική ομάδα, παρουσίασε ένα μακρόπνοο πρόγραμμα το οποίο θα λέγεται Water Polo Canada Academy. Ο Καναδάς των 35,16 εκατομμυρίων κατοίκων είναι χώρα με αθλητική δυναμική και συγκεκριμένο μοντέλο αθλητών, που παραπέμπει περισσότερο σε πολεμικό εμβατήριο και λιγότερο στη χάρη, το κρύο, άλλωστε, κάνει καλό στη φυσική δύναμη, αλλά στο πόλο Γυναικών η κατάσταση είναι αρκετά απογοητευτική. «Δεν μπορεί στις ΗΠΑ ο προπονητής να έχει να επιλέξει από 3.000 αθλήτριες, δεν μπορείς να ανταγωνιστείς την Ελλάδα, που βγαίνουν 50 παιδάκια κάθε χρόνο και την Ιταλία ή την Ουγγαρία με 23 αθλήτριες, από τις οποίες μπορείς να επιλέξεις 13 ή 15», τόνισε ο Παυλίδης για τις προοπτικές σε παίκτριες που πρωτογενώς αντάμωσε στο Μόντρεαλ. Ο κορμός του προς το παρόν είναι «δύο παίκτριες που έχουν τις ικανότητες για να γίνουν παγκόσμιας κλάσης και τρεις τέσσερις που είναι πολύ καλές». Αυτό το πρόγραμμα έχει ως στόχο τη συνεργασία όλων των προπονητών σε ό,τι αφορά τον τρόπο αντίληψης του παιχνιδιού. Ούτως ή άλλως ο Παυλίδης έχει διακριτή λογική σε ό,τι αφορά το πώς πρέπει να παίζεται η υδατοσφαίριση και, ως επικεφαλής του καναδικού πόλο Γυναικών πια, μία πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνει είναι να βάλει τους προπονητές στο τριπάκι της δικής του λογικής. Σε μία κοινή γραμμή που πάντα μία ακαδημία χρειάζεται σε ό,τι έχει να κάνει με το παιχνίδι αυτό καθαυτό και το πώς πρέπει να παίζεται στην πισίνα. Ο προπονητής του Ολυμπιακού το έχει ξανακάνει αυτό, όχι βεβαίως στην ίδια εμβέλεια, αλλά μπορεί να εγγυηθεί για την αποτελεσματικότητά του. Στην ανακοίνωση της συνεργασίας στην επίσημη ιστοσελίδα του πόλο του Καναδά, άλλωστε, γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στη χρονιά 2015, που είναι η κορυφαία στην ιστορία του πόλο Γυναικών του Ολυμπιακού και ενός συλλόγου στο ελληνικό πόλο θηλέων: οι «ερυθρόλευκες» είχαν κατακτήσει κάθε τίτλο που διεκδίκησαν, όχι μόνο στις Γυναίκες (Ευρωλίγκα, ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ και πρωτάθλημα)αλλά και, στις ηλικιακές κατηγορίες. Δεν έχασαν, όλη τη χρονιά, το τρόπαιο και, βέβαια, αυτό το κατόρθωμα ήταν σημαίνον και σε ό,τι αφορά την επιλογή του 45χρονου προπονητή.

Το σχέδιο δεν θα μείνει για πολύ καιρό επί χάρτου. Στην επόμενη προετοιμασία, που ξεκινά από την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου και τελειώνει την Παρασκευή 23, ο Παυλίδης πρόκειται να μεταλαμπαδεύσει τη λογική του σε δύο προπονητές ομάδων από διαφορετικές πόλεις του Καναδά, το Βανκούβερ και το Μόντρεαλ, προκειμένου να τους δείξει πώς ο ίδιος θέλει να δουλεύουν. Αυτή θα είναι η πρακτική έναρξη του προγράμματος.

Το εγχείρημα δεν έμεινε ορφανό, αφού έχει ως πατέρα του το χρονο. Η επιτροπή, που είναι αρκετά σχολαστική διότι δεν θέλει να «παίζει» με τα λεφτά του κράτους, κρίνει και σε ό,τι αφορά τις ηλικίες των αθλητών. «Εμείς έχουμε ένα κορμό 9-10 αθλητριών, που δεν έχουν μπροστά μόνο τους Ολυμπιακούς του Τόκιο, αλλά και εκείνους του 2024», συνέχισε ο προπονητής του Ολυμπιακού, «οπότε μας απάντησαν, “πέρυσι μας είπατε τα ίδια και δεν κάνατε τίποτα. Τι γίνεται τώρα;”. Είναι σκληρή η διαπραγμάτευση. Υπάρχει μία πίτα, ένα συγκεκριμένο ποσό. Δεν τους ενδιαφέρει ποιος θα τα πάρει, αν θα τα πάρεις εσύ ή αν θα τα πάρω εγώ, δεν τους λέει κάτι. Ακόμα και αθλήματα με εκπροσώπηση στο Ρίο, όπως το τάε κβον ντο, απέτυχαν να πείσουν για το πλάνο τους και έτσι δεν θα έχουν μερίδιο από τα χρήματα». Τώρα ο Παυλίδης βρίσκεται σε μία άλλη λογική: «Δεν το είχα κάνει ποτέ αυτό. Τώρα είμαι σε επικοινωνία με το διατροφολόγο, την ψυχολόγο,, τον εργοφυσιολόγο. Μόνο με το γυμναστή μπορούμε να λέμε πέντε πράγματα στην ίδια… γλώσσα. Κάθε μέρα, εδώ στην Αθήνα, είμαι σε επικοινωνία με τον βοηθό προπονητή και τον high performance director». Επίσης, το ολυμπιακό κέντρο του Μόντρεαλ ήταν κάτι που δεν είχε συναντήσει ξανά στην καριέρα του. Ανακαινισμένο κέντρο, με καμιά… δεκαριά πισίνες μέσα για όλα τα αθλήματα του υγρού στίβου εκτός των άλλων γυμναστηρίων για τα άλλα σπορ.

paclidisΕπρόκειτο, γενικώς, για μία μάχη με πολλές παραμέτρους. Η παρουσίαση δεν αφορούσε μόνο στους στόχους της κάθε ομάδας, αλλά σε όλες τις διαστάσεις που προκύπτουν από εκείνους. Όλα γίνονται συγκεκριμένα. «Παρουσιάζουμε, παραδείγματος χάρη, τι θέλουμε να κάνουμε στο επιστημονικό κομμάτι. Αν μας δώσουν 200.000 δολάρια για αυτό, τα χρήματα αυτά δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε για την προετοιμασία μας, αλλά μόνο για το επιστημονικό κομμάτι», εξήγησε ο Παυλίδης. Είναι σχεδόν τρομακτική η σχολαστικότητα που επιδεικνύουν οι Καναδοί στην οικονομική προσέγγιση του κάθε σπορ, μια και όλα τα αθλήματα, από τη στιγμή που παίρνουν τα λεφτά, κρίνονται. Μόλις τελειώσουν οι τελικοί της Α1 πόλο Γυναικών, δηλαδή, ο Θεσσαλονικιός τεχνικός θα πάει να προετοιμάσει την ομάδα του για ένα πόλεμο. Πάει να πει, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα υγρού στίβου του 2017 που θα γίνει στη Βουδαπέστη από τις 14 έως τις 30 Ιουλίου. Ο Καναδάς δεν πρέπει απλώς να είναι εκεί, αλλά να βρει τον τρόπο να έχει ένα καλό πλασάρισμα. Να βγει από τους ομίλους με όσο λιγότερες γρατζουνιές γίνεται, να βρει τον τρόπο να νικήσει το πρώτο μπαράζ, ώστε να μπει στην οκτάδα και, έπειτα, να παίξει κάθε ματς με τη λογική ότι αυτό θα βοηθήσει στην επόμενη συνάντηση με την Επιτροπή. Τα παιχνίδια, δηλαδή, για την κατάταξη στις θέσεις 5-8, εφόσον η ομάδα από τη χώρα της βόρειας Αμερικής βρεθεί σε αυτά, θα είναι το ίδιο σημαντικά με τον προημιτελικό, αν, βεβαίως, φτάσει ως εκεί. Ούτως ή άλλως η κρίση των μελών της επιτροπής δεν αφορά τόσο στην εικόνα που δείχνει ο Καναδάς, υπό την έννοια ότι πέρυσι δεν πήγε στους Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά έφτασε το παιχνίδι με την Ιταλία, δηλαδή την «ασημένια» ολυμπιονίκη και οικοδέσποινα του προολυμπιακού τουρνουά, στο τελευταίο δευτερόλεπτο, διεκδικώντας επί ίσοις όροις και σε εχθρικές συνθήκες την πρόκριση για το Ρίο.

Education of coaches

Αν πεις ότι η λογική μίας κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση της εθνικής ομάδας πόλο Γυναικών του Καναδά σε όλα τα κλιμάκια αλλά και στις περισσότερες ομάδες είναι πολυτέλεια να επιζητείται από τον προπονητή του Ολυμπιακού, αφού δεν προέρχεται δα και από προηγμένο υδατοσφαιριστικά τόπο, θα συναντήσεις μία γλυκιά αμφισβήτηση. «Εμείς το κάνουμε (σ.σ. τον κοινό τόπο παιχνιδιού) χωρίς να το ξέρουμε. Ο καθένας βλέπει τον τρόπο παιχνιδιού του άλλου και παίρνει πράγματα που τα προσαρμόζει στον δικό του τρόπο. Χωρίς να υπάρχει κεφαλή, κάνουμε κάτι κοινό, μια και πρόκειται για πολύ καλούς προπονητές. Μπορεί να μη δουλεύουμε όλοι το ίδιο, αλλά σε ένα ποσοστό 55-60% το κάνουμε», εξήγησε. Αυτό που βλέπει ο Παυλίδης στην Ελλάδα και δεν βλέπει στον Καναδά, προς το παρόν, είναι η δεξαμενή. Ακόμα και τα μικρότερα κορίτσια που απαρτίζουν τις μικρές εθνικές (Νέων Γυναικών, Νεανίδων) ακολουθούν το δρόμο της προηγούμενης ένδοξης γενιάς σε αυτές τις ηλικίες.

Η πρώτη τριβή του με τους ανθρώπους που συνεργάζεται αλλά και με όσους συναναστράφηκε όσο καιρό έμεινε στο Μόντρεαλ και την Οτάβα δεν τον άφησε παραπονεμένο. «Είναι ένας πολύ ευγενικός λαός, φιλόξενος, δεν έχει ίχνος ρατσισμού και είναι όλοι καλοπροαίρετοι, δεν σε κοιτάζουν με μισό μάτι, τουλάχιστον όσους είδε.Σε ό,τι αφορά τους Έλληνες του Καναδά, δεν βρέθηκε σε επαφή μαζί του, διότι είχε πολλή δουλειά. «Τελειώναμε την προπόνηση και βρισκόμουν συνεχώς σε συναντήσεις, με τον διατροφολόγο και την ψυχολόγο. Εκεί οι αθλήτριες δεν πάνε να κάνουν την προπόνησή τους και να φύγουν, εκπαιδεύονται. Έχουν, ας πούμε, την προπόνηση και μία ώρα με το διατροφολόγο, την ψυχολόγο ή τον φυσικοθεραπευτή. Μία ώρα με τον γυμναστή, να κάνουν κάτι συγκεκριμένο έξω από το νερό. Τεστ, ακόμα και μέσα στο νερό. Υπάρχει τρομερή τάξη, οι αθλήτριες ξέρουν το πρόγραμμα από την αρχή, τι θα κάνουν, πότε θα το κάνουν, πότε θα τελειώσουν», αφηγήθηκε ο Παυλίδης. «Η δουλειά μου στον Ολυμπιακό, π.χ. της σεζόν 2011-12 (δηλαδή την ομάδα που σχεδόν φτιάχτηκε από την αρχή) ήταν εμπειρική, ενώ εδώ είναι πιο επιστημονική. Ωστόσο, εκεί δεν έχουν το know how που έχουμε εμείς. Μπορεί περιμετρικά να είναι άψογοι, αλλά στο κυρίως θέμα έχουν άγνοια. Δηλαδή, διυλίζουν τον κώνωπα για πράγματα που, δεν είναι ασήμαντα αλλά, είναι δευτερεύουσας σημασίας και για τα κυρίως δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Να ξέρεις πώς να χτίσεις την ομάδα, πώς θα παίξει, τι θα κάνει, αυτό δεν υπάρχει».

Ο τεχνικός του Ολυμπιακού, από το 2007, δεν πήγε βεβαίως στο Μόντρεαλ και την Οτάβα για να το παίξει… Μεσσίας, αλλά αφού είχε μία σαφή ιδέα για το πώς θα μπορούσε να αντιστρέψει την κατάσταση στο αγωνιστικό κομμάτι, την είπε: «Αυτό που τους πρότεινα είναι να κάνουμε μία education of coaches. Το πιο βασικό. Να επιμορφωθούν οι προπονητές σε όλο τον Καναδά, να αρχίσουν να δουλεύουν τακτικά σε ένα σύστημα που θα εγκαθιδρύσουμε εμείς και θα το ακολουθήσουν οι υπόλοιποι. Για να αρχίσουν σιγά σιγά και από μικρά κορίτσια να μαθαίνουν τα βασικά και να ανοίξει και η δεξαμενή. Αυτός ήταν εξάλλου ο πόντος στο πρόγραμμα που παρουσιάσαμε. Θέλουμε να πάμε στο Τόκιο, αυτός είναι ο πρώτος στόχος, να είμαστε ανταγωνιστικοί και να διακριθούμε το 2024. Αυτό είναι που θέλουν εκείνοι, άρα να εκμεταλλευτούν τις δικές μου γνώσεις πάνω σε αυτό το κομμάτι για να το κάνουν. Τους εξηγήσαμε ότι χρειάζεται χρήμα και χρόνος για να γίνει».

Ο Παυλίδης θα έχει συνεργασία και με τον Πίνο Πόρτσιο, ομοσπονδιακό τεχνικό της ανδρικής ομάδας, η οποία έχει περισσότερο χρόνο στη διάθεσή της διότι είναι ανανεωμένη. Πρόκειται, εκτός των άλλων, για μία αποστολή στο μυστικισμό της υδατόσφαιρας, αλλά κυρίως για επί του πρακτέον αποτελέσματα, που αν ό,τι σχέδιο υπάρχει κυλήσει ομαλά, θα φανούν πρώτα τον Απρίλιο του 2020, στο προολυμπιακό τουρνουά.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Απάντηση